เสื้อสกรีนมีชีวิต! หมึกพิมพ์เตือนภัยฝุ่น PM2.5

ในยุคที่ปัญหาสิ่งแวดล้อมกลายเป็นวาระสำคัญระดับโลก แนวคิดการผสมผสานเทคโนโลยีเข้ากับชีวิตประจำวันเพื่อสร้างความตระหนักรู้และป้องกันภัยเงียบจึงเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง หนึ่งในนวัตกรรมที่น่าจับตามองคือแนวคิดเกี่ยวกับ เสื้อสกรีนมีชีวิต! หมึกพิมพ์เตือนภัยฝุ่น PM2.5 ซึ่งเป็นมิติใหม่ของวงการแฟชั่นและเทคโนโลยีชีวภาพที่อาจเข้ามามีบทบาทสำคัญในการเฝ้าระวังคุณภาพอากาศส่วนบุคคล

ประเด็นสำคัญของนวัตกรรมเสื้อเตือนภัย

• แนวคิดเสื้อสกรีนเตือนภัยฝุ่น PM2.5 เป็นการผสมผสานระหว่างเทคโนโลยีชีวภาพ (Biotechnology) และวงการแฟชั่น เพื่อสร้างสรรค์เสื้อผ้าที่สามารถตอบสนองต่อสภาวะแวดล้อมได้
• เทคโนโลยีการพิมพ์สกรีนที่มีอยู่เดิม โดยเฉพาะหมึกพิมพ์เชื้อน้ำและพลาสติซอล ถือเป็นพื้นฐานสำคัญที่สามารถนำมาต่อยอดเพื่อพัฒนาหมึกพิมพ์อัจฉริยะชนิดใหม่ได้
• ความสำเร็จของนวัตกรรมนี้ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายด้าน รวมถึงการเลือกชนิดของเนื้อผ้าที่เหมาะสม ซึ่งมีผลต่อการยึดเกาะและประสิทธิภาพของหมึกพิมพ์พิเศษ
• ความเข้าใจในอันตรายของฝุ่น PM2.5 ที่มีผลกระทบต่อสุขภาพอย่างรุนแรง เป็นแรงผลักดันสำคัญที่ทำให้นวัตกรรมลักษณะนี้มีความจำเป็นและน่าสนใจมากยิ่งขึ้น
• แม้ว่าปัจจุบันจะยังเป็นเพียงแนวคิดที่รอการพัฒนาให้เกิดขึ้นจริง แต่นับเป็นสัญญาณที่ชี้ให้เห็นถึงอนาคตของสิ่งทออัจฉริยะ (Smart Textiles) ที่จะเข้ามามีบทบาทในชีวิตประจำวัน

แนวคิดเรื่อง เสื้อสกรีนมีชีวิต! หมึกพิมพ์เตือนภัยฝุ่น PM2.5 นำเสนอความเป็นไปได้ในการเปลี่ยนเสื้อผ้าธรรมดาให้กลายเป็นอุปกรณ์แจ้งเตือนภัยด้านสุขภาพแบบพกพา โดยใช้หลักการของหมึกพิมพ์ชนิดพิเศษที่สามารถทำปฏิกิริยาและเปลี่ยนสีได้เมื่อสัมผัสกับอนุภาคฝุ่น PM2.5 ในอากาศ นวัตกรรมนี้ไม่เพียงแต่สะท้อนถึงความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ แต่ยังตอบสนองต่อความต้องการของผู้คนที่ใส่ใจสุขภาพในเมืองใหญ่ซึ่งต้องเผชิญกับปัญหามลพิษทางอากาศอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แนวคิดนี้จึงเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของการนำเทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้เพื่อแก้ปัญหาในชีวิตจริง

ทำไมนวัตกรรมเสื้อเตือนภัยจึงมีความสำคัญในยุคปัจจุบัน

ปัญหามลพิษทางอากาศ โดยเฉพาะฝุ่นละอองขนาดเล็ก PM2.5 ได้ทวีความรุนแรงขึ้นทั่วโลก รวมถึงในประเทศไทย ส่งผลกระทบโดยตรงต่อสุขภาพของประชาชนในวงกว้าง การรับรู้ข้อมูลคุณภาพอากาศแบบเรียลไทม์จึงเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง แม้ว่าจะมีแอปพลิเคชันหรือสถานีตรวจวัดคุณภาพอากาศ แต่การมีอุปกรณ์แจ้งเตือนที่อยู่ติดตัวตลอดเวลาย่อมสร้างความสะดวกและประสิทธิภาพในการป้องกันได้ดียิ่งขึ้น

นวัตกรรมเสื้อเตือนภัยจึงมีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับกลุ่มคนที่มีความเสี่ยงสูง เช่น เด็ก ผู้สูงอายุ ผู้ป่วยโรคระบบทางเดินหายใจ และผู้ที่ทำงานหรือใช้ชีวิตกลางแจ้งเป็นประจำ เสื้อผ้าที่สามารถเปลี่ยนสีเพื่อเตือนระดับมลพิษ จะช่วยให้ผู้สวมใส่สามารถตัดสินใจหลีกเลี่ยงพื้นที่เสี่ยงหรือสวมใส่อุปกรณ์ป้องกันเช่นหน้ากากอนามัยได้อย่างทันท่วงที นับเป็นการเปลี่ยนจาก “การรับรู้” ข้อมูลผ่านหน้าจอ ไปสู่ “การสัมผัส” และ “เห็น” การเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมได้ด้วยตาตัวเอง ซึ่งเป็นมิติใหม่ของการสร้างความตระหนักรู้ด้านสิ่งแวดล้อม

เจาะลึกแนวคิดหมึกพิมพ์มีชีวิตและการเตือนภัย PM2.5

หัวใจสำคัญของนวัตกรรมนี้คือ “หมึกพิมพ์มีชีวิต” ซึ่งเป็นคำที่ใช้อธิบายถึงหมึกพิมพ์ที่มีคุณสมบัติพิเศษ สามารถตอบสนองต่อสิ่งเร้าภายนอกได้ การทำความเข้าใจแนวคิดและกลไกการทำงานที่เป็นไปได้ จะช่วยให้เห็นภาพของเทคโนโลยีนี้ชัดเจนยิ่งขึ้น

นิยามของ “หมึกพิมพ์มีชีวิต” ในบริบทแฟชั่นไบโอเทค

คำว่า “หมึกพิมพ์มีชีวิต” ไม่ได้หมายความว่าหมึกนั้นมีชีวิตในทางชีววิทยาแบบสมบูรณ์ แต่หมายถึงหมึกที่มีส่วนประกอบของสารชีวภาพหรือสารเคมีที่ไวต่อการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อม ในกรณีนี้คือการตรวจจับอนุภาค PM2.5 แนวคิดนี้จัดอยู่ในแขนงของ แฟชั่นไบโอเทค (Biotech Fashion) ซึ่งเป็นการนำความรู้ทางเทคโนโลยีชีวภาพมาประยุกต์ใช้กับการออกแบบและผลิตเสื้อผ้า

ส่วนประกอบสำคัญในหมึกชนิดนี้อาจเป็นเอนไซม์, โปรตีน, หรือแม้กระทั่งจุลินทรีย์ที่ไม่เป็นอันตราย เช่น แบคทีเรียที่ถูกดัดแปลงพันธุกรรมให้สามารถผลิตสารสีที่แตกต่างกันออกไปเมื่อมีสารเคมีหรืออนุภาคบางชนิดจากฝุ่น PM2.5 มาเกาะที่ผิวเซลล์ การใช้ส่วนประกอบทางชีวภาพเหล่านี้ทำให้หมึกพิมพ์มีคุณสมบัติ “ไดนามิก” คือสามารถเปลี่ยนแปลงสถานะไปมาได้ แทนที่จะเป็นเพียงสีที่หยุดนิ่งเหมือนหมึกพิมพ์ทั่วไป

กลไกการทำงานที่เป็นไปได้: เสื้อผ้าเปลี่ยนสีได้อย่างไร?

กลไกการทำงานของเสื้อสกรีนเตือนภัยฝุ่น PM2.5 สามารถอธิบายผ่านสมมติฐานทางวิทยาศาสตร์ได้หลายรูปแบบ รูปแบบที่ได้รับการกล่าวถึงมากที่สุดคือการใช้แบคทีเรียที่ถูกออกแบบมาเป็นพิเศษ โดยมีกระบวนการทำงานดังนี้:

1. การตรวจจับ: บนผิวเซลล์ของแบคทีเรียในหมึกพิมพ์ จะมีตัวรับ (Receptor) ที่ถูกออกแบบมาให้สามารถจับกับสารประกอบจำเพาะที่มักพบในฝุ่น PM2.5 เช่น โลหะหนัก หรือสารกลุ่มโพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน (PAHs)
2. การส่งสัญญาณภายในเซลล์: เมื่อตัวรับจับกับอนุภาคฝุ่น จะเกิดการกระตุ้นและส่งสัญญาณเข้าไปภายในเซลล์ของแบคทีเรีย คล้ายกับการเปิดสวิตช์ไฟฟ้า
3. การแสดงผล (การเปลี่ยนสี): สัญญาณที่ถูกส่งเข้ามาจะไปกระตุ้นยีนที่ควบคุมการสร้างเม็ดสี ทำให้แบคทีเรียเริ่มผลิตโปรตีนที่มีสีสันปรากฏขึ้นมา เช่น จากเดิมที่หมึกอาจเป็นสีขาวหรือไม่มีสี อาจเปลี่ยนเป็นสีส้มหรือแดงเมื่อระดับ PM2.5 สูงขึ้น การไล่ระดับของสีอาจถูกออกแบบให้สอดคล้องกับดัชนีคุณภาพอากาศ (AQI) เพื่อให้ผู้ใช้งานเข้าใจได้ง่าย

อีกหนึ่งความเป็นไปได้คือการใช้สารเคมีสังเคราะห์ที่เรียกว่า “เคโมโครมิก” (Chemochromic) ซึ่งเป็นสารที่สามารถเปลี่ยนสีได้เมื่อเกิดปฏิกิริยาเคมีกับสารอื่น สารเหล่านี้สามารถถูกบรรจุในไมโครแคปซูลและผสมลงในหมึกพิมพ์ เมื่อแคปซูลสัมผัสกับสารมลพิษในอากาศก็จะแตกออกและทำปฏิกิริยา ทำให้สีของลวดลายบนเสื้อเปลี่ยนไป

ความท้าทายและพื้นฐานเทคโนโลยีงานสกรีนในปัจจุบัน

การจะทำให้นวัตกรรมเสื้อเตือนภัยเกิดขึ้นจริงได้นั้น จำเป็นต้องอาศัยความเข้าใจในเทคโนโลยีการพิมพ์สกรีนที่มีอยู่เดิม ซึ่งเป็นทั้งพื้นฐานและโจทย์ท้าทายในการพัฒนาหมึกพิมพ์ชนิดใหม่นี้

ประเภทของหมึกสกรีน: รากฐานของนวัตกรรม

เทคโนโลยีหมึกพิมพ์สกรีนในปัจจุบันแบ่งออกเป็น 2 ประเภทหลัก ซึ่งแต่ละประเภทมีคุณสมบัติที่อาจนำมาต่อยอดได้แตกต่างกัน:

หมึกพิมพ์เชื้อน้ำ (Water-Based Ink)

หมึกพิมพ์เชื้อน้ำมีน้ำเป็นตัวทำละลายหลัก ทำให้มีคุณสมบัติที่โดดเด่นคือเนื้อหมึกจะซึมลึกลงไปในเส้นใยผ้า ทำให้งานสกรีนมีความนุ่มและระบายอากาศได้ดี ไม่รู้สึกเหมือนมีชั้นฟิล์มมาเคลือบบนผิวผ้า ด้วยคุณสมบัติที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและมีความสามารถในการเป็นตัวกลางที่ดี หมึกเชื้อน้ำจึงอาจเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมสำหรับการผสมสารชีวภาพ เช่น แบคทีเรียหรือเอนไซม์ เนื่องจากสภาวะที่เป็นน้ำอาจช่วยรักษาสภาพของเซลล์ได้ดีกว่า อย่างไรก็ตาม ความท้าทายคือการทำให้ส่วนประกอบทางชีวภาพเหล่านี้ทนทานต่อกระบวนการซักล้างได้

หมึกพิมพ์พลาสติซอล (Plastisol Ink)

หมึกพลาสติซอลเป็นหมึกพิมพ์ที่ใช้พลาสติก PVC เป็นส่วนประกอบหลัก มีลักษณะข้นคล้ายกาว เนื้อหมึกจะไม่ซึมลงในเส้นใยผ้า แต่จะก่อตัวเป็นชั้นฟิล์มเคลือบอยู่ด้านบน ทำให้ได้สีที่สดใสและทึบแสง สามารถพิมพ์บนผ้าสีเข้มได้ดี การทำให้หมึกแห้งต้องใช้ความร้อนสูง (ประมาณ 150-180 องศาเซลเซียส) เพื่อให้พลาสติกหลอมละลายและยึดเกาะกับผ้า คุณสมบัตินี้อาจเป็นข้อจำกัดสำหรับการใช้ส่วนประกอบทางชีวภาพที่ไวต่อความร้อน แต่ในทางกลับกัน หมึกพลาสติซอลอาจเหมาะกับการใช้สารเคมีสังเคราะห์แบบไมโครแคปซูล ซึ่งชั้นฟิล์มของพลาสติกจะช่วยปกป้องแคปซูลเหล่านี้ไว้บนผิวผ้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ข้อจำกัดด้านวัสดุ: ไม่ใช่ทุกเนื้อผ้าที่เหมาะสม

นอกเหนือจากตัวหมึกแล้ว ประเภทของเนื้อผ้าก็เป็นปัจจัยสำคัญอย่างยิ่งต่อความสำเร็จของเสื้อสกรีนเตือนภัย การเลือกผ้าที่ไม่เหมาะสมอาจทำให้หมึกไม่สามารถยึดเกาะหรือทำงานได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

ผ้าที่มีความยืดหยุ่นสูงอย่าง ผ้าสแปนเด็กซ์ (Spandex) หรือผ้าที่มีขนฟูอย่าง ผ้าขนแกะ (Fleece) ถือเป็นความท้าทายอย่างมากในงานสกรีน เนื่องจากพื้นผิวที่ไม่เรียบและการยืดหดของเส้นใยทำให้หมึกแตกหรือหลุดลอกได้ง่าย สำหรับนวัตกรรมหมึกพิมพ์มีชีวิต ความเสถียรของพื้นผิวผ้าจึงเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อให้เซ็นเซอร์ทำงานได้อย่างถูกต้อง

ผ้าที่เหมาะสมที่สุดสำหรับงานสกรีนประเภทนี้คือผ้าที่มีส่วนผสมของคอตตอน (Cotton) 100% หรือผ้าคอตตอนผสมโพลีเอสเตอร์ เนื่องจากมีพื้นผิวที่เรียบ เส้นใยสามารถดูดซับหมึกเชื้อน้ำได้ดี และมีความคงทนต่อความร้อนในระดับที่หมึกพลาสติซอลต้องการ การพัฒนาในอนาคตจึงต้องมุ่งเน้นไปที่การสร้างสูตรหมึกที่สามารถใช้งานได้กับผ้าหลากหลายประเภทมากขึ้น เพื่อขยายขอบเขตการใช้งานของนวัตกรรมนี้

ทำความเข้าใจภัยร้าย: ฝุ่น PM2.5 คืออะไรและอันตรายแค่ไหน?

การตระหนักถึงความจำเป็นของเสื้อเตือนภัย จะสมบูรณ์ได้ก็ต่อเมื่อมีความเข้าใจในอันตรายของสิ่งที่มันถูกออกแบบมาเพื่อตรวจจับ นั่นคือฝุ่น PM2.5

นิยามและแหล่งกำเนิดของ PM2.5

PM2.5 ย่อมาจาก Particulate Matter with diameter less than 2.5 micrometers หรือฝุ่นละอองที่มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางเล็กกว่า 2.5 ไมโครเมตร หากเปรียบเทียบให้เห็นภาพ ฝุ่นชนิดนี้มีขนาดเล็กกว่าเส้นผมมนุษย์ประมาณ 20-30 เท่า ด้วยขนาดที่เล็กมากนี้เองที่ทำให้มันสามารถลอยอยู่ในอากาศได้นานและเดินทางไปได้ไกล

แหล่งกำเนิดหลักของ PM2.5 มาจากกิจกรรมของมนุษย์เป็นส่วนใหญ่ ได้แก่:

• การคมนาคมขนส่ง: ควันจากท่อไอเสียของรถยนต์ โดยเฉพาะเครื่องยนต์ดีเซล
• ภาคอุตสาหกรรม: การปล่อยควันจากโรงงานไฟฟ้า โรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ
• การเผาในที่โล่ง: การเผาพื้นที่การเกษตรเพื่อเตรียมเพาะปลูก เผาป่า และเผาขยะ
• การก่อสร้าง: ฝุ่นละอองจากการก่อสร้างอาคารและโครงสร้างพื้นฐาน

ผลกระทบต่อสุขภาพที่ต้องตระหนัก

ความอันตรายของ PM2.5 อยู่ที่ขนาดที่เล็กมากของมัน ซึ่งทำให้กลไกป้องกันตามธรรมชาติของร่างกาย เช่น ขนจมูก ไม่สามารถดักจับได้ ฝุ่นเหล่านี้จึงสามารถเดินทางเข้าสู่ระบบทางเดินหายใจได้อย่างง่ายดาย และลงลึกไปจนถึงถุงลมในปอด ที่ร้ายแรงกว่านั้นคือมันสามารถซึมผ่านผนังถุงลมเข้าสู่กระแสเลือด และกระจายไปยังอวัยวะต่างๆ ทั่วร่างกาย ก่อให้เกิดผลกระทบต่อสุขภาพทั้งในระยะสั้นและระยะยาว เช่น:

• ระบบทางเดินหายใจ: ทำให้เกิดอาการไอ จาม แสบจมูก กระตุ้นโรคหอบหืด และเพิ่มความเสี่ยงของโรคหลอดลมอักเสบเรื้อรังและมะเร็งปอด
• ระบบหัวใจและหลอดเลือด: เพิ่มความเสี่ยงของภาวะหัวใจวาย โรคหลอดเลือดสมอง และความดันโลหิตสูง
• ผิวหนังและดวงตา: ก่อให้เกิดการระคายเคืองและอาการแพ้
• ผลกระทบต่อสมอง: มีงานวิจัยที่ชี้ให้เห็นถึงความเชื่อมโยงระหว่างการสัมผัส PM2.5 ในระยะยาวกับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของโรคหลงลืมและปัญหาพัฒนาการทางสมองในเด็ก

เปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างฝุ่น PM2.5 และ PM10

เพื่อทำความเข้าใจความอันตรายของ PM2.5 ได้ดียิ่งขึ้น การเปรียบเทียบกับฝุ่น PM10 (ฝุ่นหยาบที่มีขนาดเล็กกว่า 10 ไมโครเมตร) จะช่วยให้เห็นความแตกต่างที่สำคัญ

อนาคตของแฟชั่นและเทคโนโลยี: เสื้อสกรีนเตือนฝุ่นสู่นวัตกรรมอื่นๆ

แนวคิดของเสื้อสกรีนเตือนภัยฝุ่น PM2.5 ไม่ได้เป็นเพียงนวัตกรรมเดี่ยวๆ แต่เป็นส่วนหนึ่งของกระแสที่ใหญ่กว่า นั่นคือการมาถึงของ “สิ่งทออัจฉริยะ” และ “แฟชั่นไบโอเทค” ซึ่งกำลังจะเปลี่ยนโฉมหน้าของอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มไปอย่างสิ้นเชิง

มากกว่าเสื้อผ้า: การประยุกต์ใช้ในผลิตภัณฑ์อื่น

หากเทคโนโลยีหมึกพิมพ์มีชีวิตสามารถพัฒนาได้สำเร็จ การประยุกต์ใช้ย่อมไม่จำกัดอยู่แค่เสื้อยืดเท่านั้น แต่สามารถขยายไปยังผลิตภัณฑ์อื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการใช้ชีวิตประจำวันได้อีกมากมาย เช่น:

• หน้ากากอนามัยอัจฉริยะ: หน้ากากที่สามารถเปลี่ยนสีเพื่อบ่งบอกว่าถึงเวลาต้องเปลี่ยนแผ่นกรองใหม่ หรือเมื่ออยู่ในพื้นที่ที่มีมลพิษสูงเกินระดับปลอดภัย
• เสื้อผ้าเด็ก: เสื้อผ้าสำหรับทารกและเด็กเล็กที่สามารถเตือนผู้ปกครองได้ทันทีเมื่อสภาพอากาศโดยรอบเป็นอันตรายต่อสุขภาพของเด็ก
• อุปกรณ์กีฬา: เสื้อผ้าออกกำลังกายที่เปลี่ยนสีเพื่อเตือนนักวิ่งหรือนักปั่นจักรยานเมื่อเข้าสู่โซนที่มีมลพิษสูง
• ของใช้ในบ้าน: ผ้าม่านที่สามารถเปลี่ยนสีเพื่อบ่งบอกคุณภาพอากาศภายในบ้าน ช่วยให้ตัดสินใจเปิดหรือปิดหน้าต่างเพื่อระบายอากาศได้อย่างเหมาะสม

เทรนด์แฟชั่นไบโอเทคและสิ่งทออัจฉริยะ

เสื้อสกรีนเตือนภัยเป็นเพียงยอดภูเขาน้ำแข็งของเทรนด์สิ่งทออัจฉริยะ (Smart Textiles) ในปัจจุบันมีการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีที่น่าทึ่งอีกมากมาย เช่น เส้นใยที่สามารถตรวจวัดอัตราการเต้นของหัวใจและอุณหภูมิร่างกาย, เสื้อผ้าที่สามารถผลิตพลังงานไฟฟ้าจากการเคลื่อนไหวของผู้สวมใส่, หรือแม้กระทั่งเนื้อผ้าที่สามารถซ่อมแซมตัวเองได้เมื่อเกิดรอยขาดเล็กๆ

เทรนด์เหล่านี้กำลังผลักดันให้เสื้อผ้าทำหน้าที่ได้มากกว่าแค่การปกปิดร่างกายและแสดงออกถึงรสนิยม แต่กำลังจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของระบบนิเวศทางเทคโนโลยีที่ช่วยดูแลสุขภาพ เพิ่มความสะดวกสบาย และสร้างความยั่งยืนให้กับโลกในอนาคต

บทสรุป: ก้าวต่อไปของเสื้อผ้าอัจฉริยะ

แนวคิด เสื้อสกรีนมีชีวิต! หมึกพิมพ์เตือนภัยฝุ่น PM2.5 เป็นภาพสะท้อนที่ชัดเจนของอนาคตที่เทคโนโลยีและแฟชั่นจะหลอมรวมกันอย่างแยกไม่ออก แม้ว่าในปัจจุบันจะยังไม่มีผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์ที่ทำงานได้สมบูรณ์ แต่แนวคิดนี้ได้จุดประกายความเป็นไปได้และแสดงให้เห็นถึงทิศทางการพัฒนาที่น่าจับตามอง การต่อยอดจากเทคโนโลยีหมึกพิมพ์สกรีนที่มีอยู่เดิม ผนวกกับความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีชีวภาพ คือกุญแจสำคัญที่จะทำให้เสื้อผ้าธรรมดากลายเป็นเครื่องมือเฝ้าระวังสุขภาพเชิงรุกได้

ท่ามกลางปัญหาสิ่งแวดล้อมที่ทวีความซับซ้อน นวัตกรรมที่ช่วยสร้างความตระหนักรู้และมอบเครื่องมือป้องกันส่วนบุคคลเช่นนี้ ย่อมมีบทบาทสำคัญในการยกระดับคุณภาพชีวิตของผู้คนในสังคมเมือง การติดตามความคืบหน้าของเทคโนโลยีสิ่งทออัจฉริยะและแฟชั่นไบโอเทคจึงเป็นสิ่งที่น่าสนใจ เพราะอีกไม่นาน เสื้อผ้าที่เราสวมใส่อาจไม่ได้เป็นเพียงเครื่องนุ่งห่ม แต่จะเป็นผู้ช่วยดูแลสุขภาพที่ใกล้ชิดที่สุด