วินมอ’ไซค์หนาว! หุ่นยนต์-โดรนส่งของครองกรุงเทพฯ

ภูมิทัศน์ของธุรกิจโลจิสติกส์กำลังเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว โดยมีเทคโนโลยีเป็นตัวขับเคลื่อนสำคัญ และในไม่ช้าภาพของพี่วินมอเตอร์ไซค์ที่คอยให้บริการส่งของอาจถูกแทนที่ด้วยนวัตกรรมใหม่ นี่คือภาพอนาคตที่ใกล้เข้ามาทุกขณะ เมื่อยักษ์ใหญ่ในวงการขนส่งเริ่มนำเทคโนโลยีอัตโนมัติเข้ามาใช้ในชีวิตประจำวันมากขึ้น

บทสรุปของการเปลี่ยนแปลง

• การเข้ามาของเทคโนโลยี: หุ่นยนต์และโดรนส่งของกำลังกลายเป็นทางเลือกใหม่ในธุรกิจโลจิสติกส์ โดยชูจุดเด่นด้านความเร็ว ความแม่นยำ และศักยภาพในการลดต้นทุนระยะยาว
• ผลกระทบต่อแรงงาน: การเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีก่อให้เกิดความกังวลต่อกลุ่มอาชีพดั้งเดิม โดยเฉพาะพนักงานขับขี่หรือไรเดอร์ ที่อาจเผชิญกับการแข่งขันที่สูงขึ้นและเสี่ยงต่อการถูกแทนที่
• การทดลองในประเทศไทย: ประเทศไทยได้เริ่มมีการทดลองใช้โดรนส่งของเชิงพาณิชย์แล้วในบางพื้นที่ เช่น ภูเก็ต ซึ่งเป็นสัญญาณบ่งชี้ถึงแนวโน้มการขยายตัวของบริการประเภทนี้ในอนาคต
• ความท้าทายในเขตเมือง: การนำเทคโนโลยีเหล่านี้มาใช้ในพื้นที่ที่มีความซับซ้อนอย่างกรุงเทพมหานครยังคงมีอุปสรรค ทั้งในด้านกฎระเบียบ ความปลอดภัย และการยอมรับของสังคม

อนาคตของการขนส่งที่มาถึงแล้ว

สถานการณ์ที่ วินมอ’ไซค์หนาว! หุ่นยนต์-โดรนส่งของครองกรุงเทพฯ อาจฟังดูเหมือนเป็นเรื่องราวในภาพยนตร์ไซไฟ แต่ในความเป็นจริงแล้ว นี่คือเทรนด์ที่กำลังเกิดขึ้นทั่วโลกและเริ่มส่งผลกระทบต่อประเทศไทยแล้ว ธุรกิจขนส่งและโลจิสติกส์กำลังเผชิญกับการปฏิวัติครั้งสำคัญจากการเข้ามาของระบบอัตโนมัติ ซึ่งไม่เพียงแต่จะเปลี่ยนวิธีการส่งมอบสินค้า แต่ยังส่งผลกระทบโดยตรงต่อโครงสร้างแรงงานและรูปแบบธุรกิจแบบดั้งเดิมที่พึ่งพาแรงงานมนุษย์เป็นหลัก การทำความเข้าใจถึงศักยภาพ ความท้าทาย และผลกระทบของเทคโนโลยีเหล่านี้จึงเป็นสิ่งสำคัญสำหรับทุกภาคส่วน ไม่ว่าจะเป็นผู้ประกอบการ ผู้บริโภค หรือแรงงานในระบบ เพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับการเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะมาถึง

การเปลี่ยนแปลงนี้ได้รับแรงผลักดันจากความต้องการของผู้บริโภคที่ต้องการความรวดเร็วและความสะดวกสบายสูงสุด ประกอบกับความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีที่ทำให้ระบบอัตโนมัติมีความสามารถสูงขึ้นและมีต้นทุนที่เข้าถึงได้ง่ายขึ้น บริษัทเทคโนโลยีและโลจิสติกส์ชั้นนำของโลกต่างทุ่มงบประมาณมหาศาลเพื่อวิจัยและพัฒนาโดรนและหุ่นยนต์ส่งของให้มีประสิทธิภาพและความปลอดภัยสูงสุด การเกิดขึ้นของบริการเหล่านี้ในต่างประเทศได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าสามารถลดระยะเวลาการจัดส่งได้อย่างมีนัยสำคัญ และเมื่อเทคโนโลยีนี้เริ่มถูกนำมาปรับใช้ในประเทศไทย ย่อมเป็นสัญญาณที่ชัดเจนว่าสมรภูมิการแข่งขันในธุรกิจขนส่งกำลังจะดุเดือดยิ่งขึ้น

เทคโนโลยีเปลี่ยนโลก: ทำความรู้จักหุ่นยนต์และโดรนส่งของ

ก่อนจะวิเคราะห์ถึงผลกระทบในวงกว้าง การทำความเข้าใจพื้นฐานการทำงานของเทคโนโลยีทั้งสองประเภทเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อให้เห็นภาพที่ชัดเจนถึงศักยภาพและข้อจำกัดของแต่ละรูปแบบ

โดรนส่งของ: อากาศยานไร้คนขับเพื่อการขนส่ง

โดรนส่งของ (Delivery Drone) คืออากาศยานไร้คนขับ (Unmanned Aerial Vehicle – UAV) ที่ถูกออกแบบมาเพื่อภารกิจการขนส่งสินค้าโดยเฉพาะ โดรนเหล่านี้ทำงานโดยอาศัยระบบควบคุมอัตโนมัติที่ซับซ้อน ประกอบด้วยเทคโนโลยีหลักหลายส่วน ได้แก่:

• ระบบนำทางด้วยดาวเทียม (GPS): เป็นหัวใจหลักในการระบุตำแหน่งและเส้นทางการบินที่แม่นยำจากจุดรับสินค้าไปยังปลายทาง
• เซ็นเซอร์ตรวจจับสิ่งกีดขวาง: โดรนสมัยใหม่ติดตั้งเซ็นเซอร์หลากหลายประเภท เช่น เซ็นเซอร์อินฟราเรด คลื่นเสียง (Sonar) หรือกล้องความร้อน เพื่อตรวจจับและหลบหลีกสิ่งกีดขวางระหว่างการบิน ไม่ว่าจะเป็นอาคาร ต้นไม้ หรือสายไฟฟ้า ทำให้การบินมีความปลอดภัยสูง
• ระบบสื่อสาร: โดรนจะเชื่อมต่อกับศูนย์ควบคุมตลอดเวลาผ่านเครือข่ายไร้สาย เพื่อส่งข้อมูลสถานะการบินและรับคำสั่งในกรณีที่ต้องมีการปรับเปลี่ยนเส้นทาง
• กลไกการปล่อยสินค้า: เมื่อถึงที่หมาย โดรนจะมีกลไกที่ออกแบบมาเพื่อปล่อยพัสดุลงอย่างนุ่มนวลและปลอดภัย อาจเป็นการใช้รอกสลิงหย่อนกล่องพัสดุลงมา หรือการลงจอดในพื้นที่ที่กำหนดไว้

ข้อดีที่สำคัญของโดรนคือความสามารถในการเดินทางเป็นเส้นตรง ข้ามผ่านอุปสรรคภาคพื้นดิน เช่น สภาพการจราจรที่ติดขัด ทำให้สามารถลดระยะเวลาการจัดส่งได้อย่างมาก เหมาะสำหรับการขนส่งพัสดุขนาดเล็กและมีน้ำหนักไม่มากที่ต้องการความเร่งด่วน

หุ่นยนต์ส่งของ: ผู้ช่วยบนภาคพื้นดิน

หุ่นยนต์ส่งของ (Delivery Robot) เป็นยานพาหนะอัตโนมัติที่เคลื่อนที่บนพื้นดิน ส่วนใหญ่มักมีขนาดเล็กและถูกออกแบบมาเพื่อการขนส่งในระยะทางสั้นๆ หรือที่เรียกว่า “Last-Mile Delivery” ซึ่งเป็นการขนส่งจากศูนย์กระจายสินค้าไปยังบ้านของผู้รับโดยตรง หุ่นยนต์เหล่านี้ใช้เทคโนโลยีที่คล้ายคลึงกับรถยนต์ไร้คนขับ แต่ปรับขนาดให้เหมาะสมกับภารกิจ:

• ระบบแผนที่และการนำทาง: หุ่นยนต์จะใช้แผนที่ดิจิทัลความละเอียดสูง ร่วมกับ GPS และเซ็นเซอร์ LIDAR (Light Detection and Ranging) เพื่อสร้างภาพจำลองของสภาพแวดล้อมรอบตัวและกำหนดเส้นทางที่ดีที่สุด
• การรับรู้สภาพแวดล้อม: กล้องและเซ็นเซอร์รอบตัวช่วยให้หุ่นยนต์สามารถตรวจจับคนเดินเท้า ยานพาหนะ และสิ่งกีดขวางอื่นๆ บนทางเท้าหรือถนน เพื่อให้สามารถเคลื่อนที่ได้อย่างปลอดภัย
• ความปลอดภัย: หุ่นยนต์มักถูกออกแบบให้เคลื่อนที่ด้วยความเร็วต่ำเพื่อความปลอดภัย และมีระบบล็อคช่องเก็บพัสดุที่ผู้รับเท่านั้นที่สามารถเปิดได้ผ่านแอปพลิเคชันบนสมาร์ทโฟน

แม้ว่าหุ่นยนต์ส่งของจะได้รับผลกระทบจากสภาพการจราจรและข้อจำกัดของทางเท้า แต่ก็มีความสามารถในการบรรทุกน้ำหนักได้มากกว่าโดรน และเหมาะสำหรับการใช้งานในพื้นที่ชุมชนที่มีการวางผังเมืองอย่างเป็นระเบียบ เช่น หมู่บ้านจัดสรร หรือภายในอาคารสำนักงานขนาดใหญ่

เทคโนโลยีหุ่นยนต์ไม่ได้จำกัดอยู่แค่การขนส่ง แต่ยังถูกพัฒนาเพื่อภารกิจเฉพาะทางอื่นๆ เช่น หุ่นยนต์ดับเพลิงในประเทศญี่ปุ่นที่สามารถควบคุมจากระยะไกลและเข้าถึงพื้นที่อันตรายได้ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงศักยภาพของระบบอัตโนมัติในการทำงานที่เสี่ยงภัยแทนมนุษย์

กรณีศึกษา: ภาพสะท้อนความสำเร็จจากไทยและต่างประเทศ

แนวคิดการใช้โดรนและหุ่นยนต์ส่งของไม่ใช่เรื่องเพ้อฝันอีกต่อไป แต่ได้กลายเป็นบริการเชิงพาณิชย์ที่เกิดขึ้นจริงแล้วในหลายประเทศ รวมถึงประเทศไทยที่เริ่มมีการนำร่องโครงการอย่างเป็นรูปธรรม

ก้าวแรกของไทย: โครงการโดรนส่งของเชิงพาณิชย์ที่ภูเก็ต

เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2566 จังหวัดภูเก็ตได้สร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ด้วยการเปิดตัวบริการโดรนส่งของเชิงพาณิชย์แห่งแรกของประเทศไทย ภายใต้สโลแกน “We carry the future” โครงการนี้เป็นความร่วมมือระหว่างภาคเอกชนหลายแห่งที่มีความเชี่ยวชาญแตกต่างกันไป ได้แก่ บริษัท โบ๊ทพัฒนา จำกัด, บริษัท วิลล่ามาร์เก็ท เจพี จำกัด และบริษัท เอวิลอน โรโบทิคส์ จำกัด ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีอากาศยานไร้คนขับ

ความสำเร็จของโครงการนี้ไม่เพียงแต่แสดงให้เห็นถึงความพร้อมทางเทคโนโลยี แต่ยังเป็นการพิสูจน์ว่าการขนส่งด้วยโดรนสามารถดำเนินการได้อย่างถูกต้องตามกฎหมายและปลอดภัย โดยได้รับการรับรองมาตรฐานการบินจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง โดรนที่ใช้ในโครงการนี้สามารถนำส่งสินค้าไปยังที่พักอาศัยได้อย่างแม่นยำ และยังเคยได้รับรางวัลจากการแข่งขันโดรนขนส่งสินค้าข้ามทะเลที่ไต้หวัน ซึ่งเป็นการการันตีถึงประสิทธิภาพและเสถียรภาพของเทคโนโลยี นี่จึงถือเป็นก้าวสำคัญที่ปูทางไปสู่การขยายบริการขนส่งรูปแบบใหม่ไปยังพื้นที่อื่นๆ ของประเทศในอนาคต

มาตรฐานระดับโลก: ความเร็วและประสิทธิภาพของ Amazon

ในระดับสากล บริษัทอีคอมเมิร์ซยักษ์ใหญ่อย่าง Amazon ถือเป็นผู้บุกเบิกและเป็นผู้นำด้านการพัฒนาโดรนส่งของภายใต้ชื่อบริการ “Prime Air” เทคโนโลยีของ Amazon มีความล้ำหน้าอย่างมาก โดยโดรนสามารถทำการส่งมอบสินค้าให้ถึงมือลูกค้าได้ภายในเวลาเพียง 13 นาทีหลังจากการสั่งซื้อ ซึ่งเป็นความเร็วที่การขนส่งแบบดั้งเดิมไม่สามารถทำได้

ศักยภาพของโดรน Amazon มาจากระบบที่ถูกออกแบบมาอย่างดีเยี่ยม โดยสามารถบินได้ไกลถึง 24 กิโลเมตร และรองรับพัสดุที่มีน้ำหนักได้ประมาณ 2.3 กิโลกรัมต่อเที่ยวบิน ระบบนำทางและหลบหลีกสิ่งกีดขวางมีความแม่นยำสูง ทำให้สามารถปฏิบัติภารกิจในสภาพแวดล้อมที่ซับซ้อนได้ ความสำเร็จของ Amazon เป็นเครื่องยืนยันว่าการขนส่งด้วยโดรนมีศักยภาพในการปฏิวัติประสบการณ์ของลูกค้าและสร้างมาตรฐานใหม่ให้กับอุตสาหกรรมโลจิสติกส์ทั่วโลก

ผลกระทบที่หลีกเลี่ยงไม่ได้: อนาคตของไรเดอร์และธุรกิจดั้งเดิม

การเข้ามาของเทคโนโลยีอัตโนมัติย่อมนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ต่อตลาดแรงงานและรูปแบบธุรกิจที่เคยมีอยู่ โดยเฉพาะกลุ่มอาชีพที่พึ่งพาทักษะการขับขี่เป็นหลัก

ความท้าทายครั้งใหญ่ของกลุ่มอาชีพวินมอเตอร์ไซค์

กลุ่มอาชีพที่ได้รับผลกระทบโดยตรงและชัดเจนที่สุดคือพนักงานขับขี่หรือไรเดอร์ ซึ่งรวมถึงวินมอเตอร์ไซค์และพนักงานส่งของของแพลตฟอร์มต่างๆ ที่เป็นกำลังสำคัญในระบบเศรษฐกิจ Gig Economy ของกรุงเทพฯ มาอย่างยาวนาน การเกิดขึ้นของโดรนและหุ่นยนต์ส่งของเปรียบเสมือนคู่แข่งรายใหม่ที่มีประสิทธิภาพสูงกว่าในหลายมิติ การแข่งขันนี้ไม่ได้จำกัดอยู่แค่เรื่องความเร็ว แต่ยังรวมถึงต้นทุนในระยะยาวและความน่าเชื่อถือในการให้บริการ

ในอนาคตอันใกล้ หากบริการขนส่งอัตโนมัติสามารถขยายเครือข่ายให้ครอบคลุมและมีค่าบริการที่แข่งขันได้ อาจส่งผลให้ความต้องการแรงงานมนุษย์ในส่วนนี้ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ปัญหา “ไรเดอร์ตกงาน” จึงไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป แต่เป็นความท้าทายเชิงโครงสร้างที่สังคมและภาครัฐต้องเริ่มวางแผนเพื่อรับมือ ไม่ว่าจะเป็นการส่งเสริมการพัฒนาทักษะใหม่ (Reskilling/Upskilling) หรือการสร้างตาข่ายความปลอดภัยทางสังคม (Social Safety Net) เพื่อรองรับแรงงานที่ได้รับผลกระทบ

ข้อได้เปรียบเชิงกลยุทธ์ของระบบอัตโนมัติ

เหตุผลที่บริษัทโลจิสติกส์ต่างให้ความสนใจและลงทุนในเทคโนโลยีอัตโนมัติมาจากข้อได้เปรียบที่ชัดเจนหลายประการ:

• ความเร็วและความแม่นยำ: ระบบอัตโนมัติสามารถคำนวณเส้นทางที่ดีที่สุดและทำงานได้อย่างต่อเนื่องโดยไม่มีความเหนื่อยล้า ทำให้การจัดส่งรวดเร็วและตรงต่อเวลามากขึ้น
• การลดต้นทุนในระยะยาว: แม้ว่าการลงทุนเริ่มต้นจะสูง แต่ในระยะยาว ต้นทุนการดำเนินงานของระบบอัตโนมัติอาจต่ำกว่าการจ้างงานมนุษย์ เนื่องจากไม่มีค่าใช้จ่ายด้านสวัสดิการ และสามารถทำงานได้ตลอด 24 ชั่วโมง
• ประสิทธิภาพที่เพิ่มขึ้น: โดรนและหุ่นยนต์สามารถทำงานร่วมกับระบบจัดการคลังสินค้าอัตโนมัติได้อย่างราบรื่น ทำให้กระบวนการทั้งหมดตั้งแต่การรับออเดอร์ไปจนถึงการจัดส่งมีประสิทธิภาพสูงสุด
• การเข้าถึงพื้นที่ยากลำบาก: โดรนสามารถเข้าถึงพื้นที่ที่การขนส่งทางถนนทำได้ยาก เช่น พื้นที่ห่างไกล หรืออาคารสูงที่ไม่มีจุดจอดรถสะดวก

ด้วยข้อได้เปรียบเหล่านี้ จึงเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ผู้ประกอบการจะหันมาใช้เทคโนโลยีอัตโนมัติมากขึ้น เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันในตลาดที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว

เปรียบเทียบรูปแบบการขนส่ง: ดั้งเดิมปะทะอัตโนมัติ

เพื่อให้เห็นภาพความแตกต่างของรูปแบบการขนส่งแต่ละประเภทได้ชัดเจนยิ่งขึ้น สามารถเปรียบเทียบคุณสมบัติในด้านต่างๆ ได้ดังตารางต่อไปนี้

ทิศทางการขนส่งในกรุงเทพฯ: จากปัจจุบันสู่อนาคต

แม้ว่าเทรนด์การใช้หุ่นยนต์และโดรนส่งของจะเติบโตอย่างรวดเร็วทั่วโลก แต่การนำมาปรับใช้ในบริบทของกรุงเทพมหานครยังคงมีความท้าทายเฉพาะตัวที่ต้องพิจารณา

อุปสรรคและข้อจำกัดในบริบทเมืองหลวง

กรุงเทพฯ เป็นเมืองที่มีความหนาแน่นของประชากรสูงและมีโครงสร้างทางกายภาพที่ซับซ้อน ซึ่งเป็นอุปสรรคสำคัญต่อการใช้ระบบขนส่งอัตโนมัติ:

• กฎระเบียบและข้อบังคับ: ปัจจุบันกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการบินโดรนในเขตเมืองยังคงมีข้อจำกัดที่เข้มงวด การขออนุญาตให้โดรนส่งของบินได้อย่างเสรีในพื้นที่กรุงเทพฯ จึงเป็นกระบวนการที่ซับซ้อนและต้องใช้เวลา
• ความปลอดภัยในพื้นที่แออัด: การบินโดรนหรือการเคลื่อนที่ของหุ่นยนต์ในบริเวณที่มีผู้คนสัญจรไปมาหนาแน่นก่อให้เกิดความกังวลด้านความปลอดภัย ทั้งจากอุบัติเหตุที่อาจเกิดขึ้นและความเสี่ยงต่อความเป็นส่วนตัว
• สภาพแวดล้อมทางกายภาพ: สายไฟฟ้าที่ระโยงระยาง ตรอกซอกซอยที่คับแคบ และสภาพทางเท้าที่ไม่เอื้ออำนวย เป็นอุปสรรคสำคัญต่อการทำงานของทั้งโดรนและหุ่นยนต์
• การยอมรับของสังคม: การเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีที่รวดเร็วอาจต้องใช้เวลาในการสร้างความคุ้นเคยและความไว้วางใจจากสาธารณชน

แนวโน้มการเติบโตและการปรับตัว

ถึงแม้จะมีอุปสรรค แต่แนวโน้มการนำเทคโนโลยีเหล่านี้มาใช้ในกรุงเทพฯ ยังคงมีทิศทางที่เป็นบวก โดยอาจเริ่มต้นจากการใช้งานในพื้นที่ปิดหรือพื้นที่เฉพาะก่อน เช่น การส่งของภายในนิคมอุตสาหกรรม, โครงการอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่, โรงพยาบาล หรือมหาวิทยาลัย เพื่อทดสอบระบบและสร้างความเชื่อมั่น ก่อนจะขยายไปสู่พื้นที่สาธารณะในวงกว้าง

ความสำเร็จของโครงการที่ภูเก็ตถือเป็นต้นแบบสำคัญที่แสดงให้เห็นว่าอุปสรรคทางกฎหมายและเทคนิคสามารถแก้ไขได้หากมีความร่วมมือจากทุกภาคส่วน ในระยะยาว เป็นไปได้สูงที่กรุงเทพฯ จะกลายเป็นสมรภูมิสำคัญของการแข่งขันระหว่างผู้ให้บริการโลจิสติกส์ที่นำเทคโนโลยีอัตโนมัติเข้ามาเป็นจุดขาย ซึ่งจะผลักดันให้เกิดการพัฒนานวัตกรรมและบริการใหม่ๆ ที่ตอบโจทย์ชีวิตคนเมืองได้ดียิ่งขึ้น

การเตรียมพร้อมรับมือคลื่นแห่งเทคโนโลยี

การมาถึงของยุค หุ่นยนต์-โดรนส่งของครองกรุงเทพฯ ไม่ใช่เพียงการเปลี่ยนแปลงในอุตสาหกรรมโลจิสติกส์ แต่เป็นภาพสะท้อนของการเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจดิจิทัลที่เทคโนโลยีเข้ามามีบทบาทในทุกมิติ การเข้ามาของระบบอัตโนมัติได้พิสูจน์แล้วว่าสามารถเพิ่มประสิทธิภาพ ลดต้นทุน และสร้างประสบการณ์ใหม่ให้กับผู้บริโภคได้จริง ดังที่เห็นจากกรณีศึกษาทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ

อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงนี้ก็นำมาซึ่งความท้าทายที่สำคัญต่อโครงสร้างแรงงานเดิม โดยเฉพาะกลุ่มอาชีพไรเดอร์ที่ต้องเผชิญกับการแข่งขันที่รุนแรงขึ้น การปรับตัวและพัฒนาทักษะใหม่จึงเป็นทางรอดที่จำเป็นสำหรับแรงงานในยุคนี้ ขณะที่ผู้ประกอบการและภาครัฐจำเป็นต้องวางแผนเชิงกลยุทธ์เพื่อนำเทคโนโลยีมาใช้อย่างเหมาะสม ควบคู่ไปกับการออกมาตรการรองรับผลกระทบทางสังคมที่อาจเกิดขึ้น การติดตามและทำความเข้าใจความก้าวหน้าของเทคโนโลยีการขนส่งอย่างใกล้ชิด จะเป็นกุญแจสำคัญในการเตรียมความพร้อมสำหรับอนาคตของการขนส่งที่กำลังจะมาถึงในไม่ช้า